«بی‌ام‌و‌ ۲۰۰۲» داستان یک تعقیب و گریز با ساواک/ انیمیشن‌های ۳بعدی گران هستند | پایگاه خبری صبا
امروز ۵ خرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۱:۴۰
میرعلی حسینی اصلی در گفت‌وگو با صبا:

«بی‌ام‌و‌ ۲۰۰۲» داستان یک تعقیب و گریز با ساواک/ انیمیشن‌های ۳بعدی گران هستند

انیمیشن «بی‌ام‌و ۲۰۰۲» که میرعلی حسینی اصلی با تکنیک دو بعدی دیجیتال آن را ساخته است درباره پسری عشق ماشین است که درگیر یک تعقیب و گریز با ساواک می‌شود.

میرعلی حسینی اصلی، در گفت‌و‌گو با خبرنگار سینما صبا، درباره موضوع انیمیشن «بی‌ام‌و ۲۰۰۲» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی گفت: این انیمیشن داستان پسری از خانوا‌ده‌ای مرفه را روایت می‌کند که عاشق ماشین است. او در ساعات حکومت نظامی در ماشین خود و بیرون از خانه است و ناخواسته حادثه‌ای را می‌بیند که او را درگیر تعقیب و گریز با ساواک می‌کند.

او درباره آخرین وضعیت از ساخت این انیمیشن ادامه داد: مرحله طراحی کانسپت، کاراکتر و طراحی اکسسوری به پایان رسیده و درحال حاضر کاراکترها آماده انیمیت هستند و بعضی از پس‌زمینه‌ها طراحی می‌شوند.

این انیمیشن‌ساز درباره علت انتخاب این موضوع گفت: در ابتدا ایده بزرگ‌تری پشت این انیمیشن بود و با فلش‌بکی که به موضوع می‌خورد متوجه این داستان می‌شویم که اصلا بی‌ام‌و ۲۰۰۲ از کجا وارد ماجرا می‌شود. در ابتدا داستانی کلی تر در ذهنم نقش بسته بود که پس از پردازش ایده به این داستان رسیدم. داستان انیمیشن در سال ۵۷ هجری می‌گذرد و من برای فضاسازی کار مجبور به عکاسی از خیابان‌ها و خانه‌های قدیمی شدم.

حسینی درباره تکنیک ساخت این انیمیشن گفت: تکنیک ساخت «بی‌ام‌و ۲۰۰۲» دو بعدی دیجیتال است. اما در روند ساخت از انیمیشن از تکنیک‌های دیگری چون ۳بعدی، ۲بعدی فریم بای فریم و کات اوت نیز استفاده شده است. من تکنیک دوبعدی دیجیتال را از این جهت ترجیح دادم که احاطه بیشتری به کار بر آن داشتم و همه کارهای قبلی‌ام نیز با این تکنیک بوده‌اند. ضمن این که هزینه کار کردن با تکنیکی مثل ۳بعدی خیلی زیاد است. البته ماشین طراحی شده در انیمیشن با تکنیک سه بعدی است و از این تکنیک نیز در انیمیشن استفاده‌هایی شده است.

او درباره مخاطبان این انیمیشن گفت: من انیمیشن «بی‌ام‌و ۲۰۰۲» را برای بزرگسالان و به‌صورت کلی رده سنی نوجوان به بعد ساخته‌ام و فیلم مخاطبی عام دارد و مخاطبش کودکان نیستند.

این مستندساز  گفت: این انیمیشن ۱۲ دقیقه‌ای بود و من برای ساختنش نیازمند به حمایتی مالی بودم. درنتیجه ایده را به مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و انیمیشن دادم و خداراشکر همکاران مرکز گسترش ایده را پذیرفتند. باید بگویم که از همکاری با این مرکز بسیار راضی هستم و تعامل خوبی با مدیران آن داشتم.

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است