کتابفروشی «اسم» در آستانه تعطیلی قرار گرفت/ آرزوهایی که داشتیم دفن می‌شود… | پایگاه خبری صبا
امروز ۱۰ مهر ۱۴۰۱ ساعت ۲۰:۴۱
به دلیل تصمیم مالک ساختمان و تبدیل کردن به بانک؛

کتابفروشی «اسم» در آستانه تعطیلی قرار گرفت/ آرزوهایی که داشتیم دفن می‌شود…

سعید مکرمی در صفحه رسمی اینستاگرم خود از تخلیه کتابفروشی «کتاب اسم» خبر داد.

به گزارش خبرنگار ادبیات صبا٬ سعید مکرمی موسس و مدیر کتابفروشی «کتاب اسم»  ساعاتی پیش با انتشار متنی در صفحه رسمی اینستاگرام خود از تخلیه این کتابفروشی خبر داد.

در متن منتشر شده توسط مکرمی آمده است: «به نام خدا
تا الان صبر و مقاومت کردیم، مذاکره کردیم اما انگار راهی جز تسلیم شدن باقی نمانده است. چراغی که به بهای عمر و جان روشن کردیم، رو به خاموشی است.

۱۰ سال پیش که ترنجستان سروش را از مجمع ناشران اجاره کردم، این قسمت از خیابان انقلاب جزو راستۀ کتاب نبود. پاخور چندانی نداشت. راسته کتاب از کتابفروشی مولی به بعد بود.

هرچه داشتم از پس‌انداز و ماشین و قرض و … به میان آوردم. هر که را می‌شناختم دعوت کردم تا دست به دست هم بدهیم و ویترین کتاب تهران را به این سو بکشانیم.

به لطف خداوند بعدتر نشر اسم را تاسیس کردیم تا در این زیست بوم نقش‌آفرینی جدی‌تری داشته باشیم. در گام سوم شعبه اول کتابفروشی خودمان را در خیابان ولیعصر افتتاح کردیم. دفتر کارمان را توسعه دادیم. تولیدات نشر افزایش یافت و نهایتا از ترنجستان سروش به کتابفروشی کتاب اسم کوچ کردیم.

حالا سه سال است که نه فقط یک کتابفروشی، که یک مرکز فرهنگی واقعی ساخته‌ایم تا با حفظ اصول و استانداردهای خود متنوع‌ترین مجموعۀ مخاطب و محتوا را گردهم آورد. همان که خیلی‌ها آرزوی آن را دارند. اما از همان ماه‌های اول، کرونا پی نامردی آمد و راسته را به تعطیلی کشاند. ولی باز هم با قرض و وام و مهندسی بدهی‌ها و کاهش هزینه‌ها، گروه را حفظ کردیم و امیدوارانه ادامه دادیم.

حالا بانک … که مالک جدید کتابفروشی است می‌خواهد اینجا را شعبۀ بانک کند. سه چهار ماه پیگیری و همراهی‌اش هم به اتمام رسیده است و تا چند روز دیگر رسما کتابفروشی را تخلیه خواهند کرد.

۲ دفتر کار ما هم به همین سرنوشت دچار شد؛ مالکانی که حاضر به تمدید اجاره نیستند. و این دردی است که هر مستاجری با آن رو به رو می‌شود.

الغرض دیگر نا و توانی برای مقاومت نمانده است. محاصرۀ مشکلات و همچنین منافع بانک تجارت و مالکان دیگر زمینگیرمان کرده است. ما یاد گرفته‌ایم که توکل بر خدا باید کرد و تدبیر در امور. دل به یار و سر به کار! آیا مفر و راه برون‌رفتی هست؟ آیا در نهایت ناامیدی، نوری خواهد درخشید؟ یا آرزوهایی که داشتیم دفن می‌شود.»

انتهای پیام/

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است