«سال‌هاى سگى» چطور می‌گذرد؟!

تالارِ معرفی و پیشنهادِ کتابِ صبا

کتاب‌های «سال‌های سگی» به نویسندگی ماریو بارگاس یوسا و با ترجمه‌ی احمد گلشیری در نشر «نگاه»، منتشر شده است.

این کتاب جز 1001 رمانی‌ست که در فهرست رمان‌هایی که قبل از مرگ باید خواند، آمده است.

درباره‌ی این کتاب آمده است که:

در سال ۱۹۶۳ نخستين رمان او «سال های سگی»، منتشر شد .  این رمان از آثار مهم ادبیات آمریکای جنوبی ( اسپانیایی – پرویی ) است. دو جايزه  منتقدان اسپانيايى و  نوبل ادبی 2010 را به خود اختصاص داد.

 در اين رمان كه ماجراى آن در مدرسه نظامى لئونسيو پرادو – همان مدرسه اى كه نويسنده مدتى دانشجوى آن بوده- مى گذرد، بارگاس يوسا تصويرى تحقيرآميز از نظاميان و نظاميگرى در پرو به دست مى دهد. موفقيت يوسا در این  كتاب چنان است كه برخى معتقدند هيچ نويسنده اى تا آن زمان نتوانسته در اثرى رئاليستى جامعه آمريكاى لاتين را در قالب داستان به تصوير بكشد.

رمان سال های سگی  به صورت مبهمی شروع  به توصیف کردن زندگی تعدادی پسر  در فضای خشک و جدی آسایشگاه یک مدرسه نظامی در پرو می کند.وی زندگی پسران را به تصویر می‌کشد و در لابه لای آن زندگی گذشته تعدادی از بچه های آسایشگاه را نیز نشان می‌دهد. در همه مواردی که نویسنده از گذشته فردی می‌گوید، ذهن خواننده بر مبنای اطلاعات یا اسامی که داده می‌شود ، به سادگی به سمت شخصیتی که در نظر نویسنده بوده است می‌رود؛ مگر در یک مورد که نویسنده راجع به زندگی گذشته فردی می گوید که تا آخرین صفحات کتاب نمی‌توان فهمید که او چه کسی است ،کودک آن قدر در برگه های کتاب توصیف می‌شود تا آخرین صفحات کتاب به دبیرستان نظام می آید؛ و در این جا تازه متوجه می‌شویم که او کدام یک از شخصیت‌های داستان است و کم‌کم زندگی چند نفر از بچه ها به یکدیگر مرتبط می‌شود…