به گزارش خبرنگار سینمایی صبا، عصر روز گذشته ۱۸ خردادماه دومین مناظره سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری با موضوع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی روی آنتن شبکه یک سیما رفت ولی برخلاف محوریت و موضوع درنظر گرفته شده برای مناظره، فرهنگ هیچ جایگاهی در میان پرسش و پاسخها نداشت.
در این باره با مهدی سجادهچی رییس شورای مرکزی کانون فیلمنامهنویسان ایران گفتگویی داشتیم که او در این باره به خبرنگار صبا گفت: به نظر نمیرسد که هیچیک از کاندیداهای ریاست جمهوری این دوره انتخابات دانش درستی درباره مقوله فرهنگ داشته باشند به همین دلیل نه تعریفی از فرهنگ در گفتههای آنان شنیده میشود و نه پیشنهادی برای حل بحرانهای موجود با استفاده از مزیتهای فرهنگی کشور در برنامههایشان به چشم میخورد.
وی درباره اینکه در دورههای گذشته انتخابات ریاست جمهوری، فرهنگ نقش به سزایی در تبلیغات کاندیداها داشته است ولی درحال حاضر این مساله چندان به چشم نمیآید، بیان کرد: به نظر میرسد در دورههای گذشته سیاستمداران از فرهنگ برای جلب توجه استفاده میکردند ولی درحال حاضر این هدف به طور مشخص به صفحات مجازی منتقل شده است زیرا عملا هواداران و مخالفان آنها، آنجا حضور دارند و فعالیتهایشان را از آن طریق پیگیری میکنند. میتوان گفت کاندیداهای ریاست جمهوری با استفاده از فضای مجازی خیلی سریعتر و به طور مستقیم با انبوه مردم با نظرات و سلیقههای مختلف در ارتباط هستند.
سجادهچی درباره هنرمندان و سکوتشان درباره انتخابات برخلاف دوره های قبل که کمپین هایی را شکل داده یا حمایت می کردند، تاکید کرد: به نظر میرسد که اهالی فرهنگ هم در این دوره نگران سرزنش مردم هستند به همین دلیل مانند دوره قبل علاقهمندیای برای ورود به این ماجرا نشان ندادند.
این فیلمنامهنویس درباره رییسجمهور آینده تصریح کرد: ما به مدیری نیاز داریم که مدیریت بلد باشد و با نگرش درست بر منصب ریاستجمهوری بنشیند، لازم نیست این مدیر در همه زمینهها تخصص داشته باشد. البته باید بگویم که کاندیداهای ریاستجمهوری موظف هستند پیش از مناظره و گفتگو با مردم از مشاورانی بهره بگیرند که آنها را درباره زمینههای مختلف آگاه کنند و درنتیجه هر کس که رای بیاورد و رییسجمهور شود باید این توانایی و قابلیت را داشته باشد که بهترین افراد را برای مدیریت حوزه فرهنگ انتخاب کند.
او ادامه داد: به عنوان مثال لزومی ندارد که رییسجمهور بداند سینما چیست ولی باید درباره اهمیت سینما و تاثیر آن بر روابط اجتماعی و بازسازی ناهنجاریهای اجتماعی که امروزه وظیفه اصلی سینما و تلویزیون در سراسر دنیاست، آگاه باشد. این روزها بار عمده شناسایی ناهنجاریهای اجتماعی از دوش قوه قضاییه و آمران و ناهیان برداشته شده و به دوش رسانههای تصویری مثل سینما و تلویزیون افتاده است یعنی آنها هستند که ناهنجاریها، معضلات، ناسازگاریها و… را در جامعه رصد میکنند، در وهله اول گوشزد میکنند و بعضا راهکاری پیدا میکنند پس میتوان گفت نیمی از راه را رفتهاند، حال سیاستمداران هستند که سوال درست را دارند و باید به دنبال جواب درست بروند.
رییس شورای مرکزی کانون فیلمنامهنویسان ایران درباره آینده فرهنگ و هنر در دوره ریاستجمهوری بعد، خاطرنشان کرد: به دلیل حرکت سینوسی قوه مجریه در دهههای اخیر هیچ تصوری از آینده فرهنگ و هنر ندارم، اینگونه نیست که بگوییم ما یک دوره اوج و یک دوره حضیض در فرهنگ و هنر داشتهایم بلکه بنابر شرایط کشور دورههایی وجود داشتهاند که بهتر یا بدتر بودهاند، درحال حاضر نیز در شرایط بد هستیم ولی به این معنی نیست که این خط نزولی قرار است همچنان ادامه پیدا کند.
سجادهچی در پایان مطرح کرد: من میتوانم حس کنم که چشمانداز روشنی برای فرهنگ کشور وجود ندارد ولی دلیلی نمیبینم که تا روشن شدن سرنوشت ریاستجمهوری و تیم فرهنگی آن، برداشت خود را ملاک بدانم بلکه ترجیح میدانم منتظر بمانم تا مشخص شود که فرهنگ ما به سمت قهقرا خواهد رفت و طبقه متوسط فرهنگی نابود خواهند شد یا متوجه این نکته مهم میشوند که این طبقه حامل و نگهدار اقتدار فرهنگی، همبستگی و ارزشهای مهم کشور است.
فروغ گشتیل
انتهای پیام/
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است